نمایشگرهای LCD معمولاً از طریق نوارهای گورخر، پین های فلزی، کاغذ گورخر و غیره به برد PCB متصل می شوند تا اثر حرکت نمایشگر را به دست آورند. بنابراین تفاوت بین این روش های مختلف اتصال چیست؟ مزایا و معایب آنها چیست؟ امروز تولید کننده صفحه نمایش LCD Hangzhou Jingxian به شما معرفی می کند
پین های فلزی: پین های الکترود روی صفحه LCD را مستقیماً به پین های فلزی هدایت کنید. رابط کاربری ساده است و بیشتر در محصولات نمایش بخش استفاده می شود و قیمت آن ارزان است. نقطه ضعف آن این است که پین ها هنگام تعویض پین ها به راحتی خم می شوند.'؛ تغییر مشکل تر است
نوارهای گورخر: تراز کردن راحت، مونتاژ آسان تر و عمر طولانی دارند. سطح نوارهای گورخر نرم و انعطاف پذیر است و نیروی محرکه قوی دارد. برای محصولاتی با تعداد کانال های رانندگی زیاد مناسب است و قیمت نسبتاً ارزان است.
کاغذ گورخر: آسان برای استفاده، عملکرد پایدار و می تواند خودسرانه خم شود. نیازی به لحیم کاری نیست، فقط از پرس حرارتی با دمای بالا حدود 150 درجه برای اتصال به قطعات استفاده کنید.
FPC: روش های رابط FPC بیشتری با توانایی رانندگی ضعیف تر وجود دارد که می تواند حجم کل ماژول را کاهش دهد و تولید انبوه آن آسان است. در صورت استفاده با محصولات LCD مصرفی ارزان است. به طور کلی، روش رابط FPC برای بسته بندی COG استفاده می شود.
COF: اینجا جایی است که تراشه مستقیماً روی FPC نصب می شود. این روش اتصال دارای درجه بالایی از یکپارچگی است. قطعات جانبی را می توان همراه با آی سی روی FPC نصب کرد.
موارد فوق چندین روش اتصال هستند که در صفحه تک رنگ استفاده خواهند شد. اگر سوالی دارید، می توانید در هر زمان با خدمات مشتری وب سایت مشورت کنید.
