کشف کریستال مایع توسط F. reinetzer، گیاه شناس اتریشی، 100 سال پیش تکمیل شد. با این حال، مدت زیادی است که ارزش عملی زیادی برای انسان به ارمغان نیاورده است. در دهه 1960 بود که چند دانشمند جوان الکترونیک سکوت را شکستند.
در سال 1961، F. Heimeier، که در آزمایشگاه پرینستون شرکت RCA در ایالات متحده کار می کرد، یک محقق الکترونیک بود. در حالی که او در حال تهیه پایان نامه دکتری خود بود، یکی از دوستانش درباره تحقیقات نیمه هادی های آلی به او گفت. موضوعات بین رشته ای او علاقه شدید او را برانگیخت.
با حمایت و تشویق استاد راهنما، رشته خود را رها کرد و تحقیقات جدیدی را آغاز کرد. او دانش خود را در زمینه الکترونیک در شیمی آلی به کار برد و به زودی به دستاوردهای بزرگی دست یافت. به زودی او به لیزر علاقه مند شد، بنابراین شروع به کار با کریستال ها کرد.
او برای مطالعه تأثیر میدان الکتریکی خارجی بر میدان الکتریکی درون کریستال، به کریستال مایع فکر کرد. او یک کریستال مایع نماتیک دوپ شده با رنگ را بین دو شیشه رسانای شفاف قرار داد. هنگامی که ولتاژ چند ولتی به دو طرف لایه کریستال مایع اعمال می شود، لایه کریستال مایع از قرمز به شفاف تغییر می کند.
او که در الکترونیک متولد شد، بلافاصله متوجه شد که این یک تلویزیون صفحه تخت رنگی نیست. اعضای تیم هیجان زده و او بلافاصله تحقیقات شبانه روزی خود را آغاز کردند. آنها به طور متوالی یک سری از اثرات الکترواپتیکی کریستال مایع، مانند پراکندگی دینامیکی و انتقال فاز کریستال مایع را کشف کردند. مجموعه‌ای از دستگاه‌های نمایشگر دیجیتال و کاراکتر، و همچنین ساعت‌ها و ساعت‌های LCD، نمایشگر کنسول و سایر محصولات کاربردی با موفقیت توسعه یافته‌اند.
