از نظر پروجکشن مهندسی، ادغام چند صفحه ای نیروی اصلی است، چه در نمایشگاه ها، سالن های سخنرانی، سالن های علوم، و چه مراحل بزرگ، به این فناوری نیاز است.
و طرح کروی حاصل از این تکنولوژی، طرح قوسی فوق عریض نیز چشم ها را در هر صحنه اصلی دارد. پس، همجوشی چند صفحه ای چگونه توسعه می یابد؟ چگونه به آن دست یابیم؟
از تولد آن تا به حال، صفحه نمایش بزرگ فن آوری splicing را از طریق سه مرحله رفته است، پیچش لبه سخت، همپوشانی splicing و لبه همجوشی.
سخت لبه splicing دارای خطوط تقسیم آشکار (به عنوان معنی، splicing فیزیکی) ، که می تواند صفحه نمایش یکپارچه از دید پانوراما تحقق نمی کند؛ همپوشانی splicing اشاره به همپوشانی تصاویر پیش بینی شده توسط دو پروژکتور در راه فوق تحمیل شده در محل splicing، اما این نوع از splicing بدیهی است که وجود دارد نقص منطقه بیش از حد روشن با توجه به superposition روشنایی در محل splicing بر تحقق اثر بدون درز تاثیر می گذارد؛
لبه همجوشی splicing حل مشکل باندهای همجوشی بیش از حد روشن در splicing، دستیابی به یک اثر واقعا بدون درز و ساخت تصویر یک کل طبیعی است. سیستم همجوشی لبه یک مهندسی سیستم پیچیده است، و دو روش همجوشی وجود دارد، یعنی همجوشی سخت و همجوشی نرم.
همانطور که از نام پیداست، همجوشی سخت این است که یک منطقه همجوشی را از طریق یک دستگاه همجوشی تولید کند و کاهش روشنایی و پرهای راستر را انجام دهد.
همجوشی سخت ثبات بالایی دارد و محیط های پیچیده صفحه نمایش بزرگ مانند مراکز کنترل و مراکز فرماندهی اساساً از طریق همجوشی سخت تحقق می شوند. دستگاه همجوشی سخت افزاری خالص بر اساس فناوری تک تراشه ای توسعه یافته است. مهم نیست که چه محصول الکترونیکی، تراشه گران ترین است، بنابراین هزینه پروژه بالاتر از هزینه همجوشی نرم خواهد بود.
همجوشی نرم در واقع توسعه ثانویه با استفاده از برنامه های نرم افزار کامپیوتری همراه با توابع کارت گرافیک است.
می توان گفت که تفاوت ضروری بین همجوشی سخت و همجوشی نرم در این است که یکی متوجه پردازش تصویر همجوشی چند صفحه ای از طریق یک دستگاه همجوشی تک تراشه ای می شود و دیگری از طریق ترکیب سیستم عامل ها و نرم افزارهای کامپیوتری پردازش می شود.
همجوشی نرم افزار محدودیت های زیادی در استفاده واقعی دارد. ابتدا پیکربندی کامپیوتر باید بالا باشد، در غیر این صورت نرم افزار همجوشی را نمی توان گرد هم آورد و برنامه سقوط خواهد کرد و هیچ پاسخی نخواهد داد. دوم، نرم افزار به خوبی بهینه سازی شده است، و می تواند در محیط های مختلف سیستم کامپیوتری صاف باشد. عمليات باز .
البته این بستگی به استحکام کلی ارائه دهنده راه حل دارد. ارائه دهنده راه حل قوی و با تجربه همیشه دارای یک یا دو آخرین نرم افزار همجوشی است.
هزینه R&D همجوشی نرم کم است، اما این به این معنا نیست که بسیار ارزان تر از همجوشی سخت خواهد بود. اول از همه، بازار پروجکشن نسبتاً کوچک است. بسیاری از شرکت های نرم افزار R&D وجود دارد. مانند دستگاه های همجوشی سخت افزاری، همه اینها ثبت اختراع شده اند. قیمت نرم افزارهای آسان برای استفاده نسبتاً بالا است. پس از ساخت نرم افزار، نرم افزار از طریق یک دانگل در اختیار ارائه دهنده راه حل قرار می دهد. بنابراین هزینه ارائه دهنده راه حل در آنجا قرار می گیرد. کانالی از چند هزار یوان قیمت وحشی نیست. همراه با کامپیوتر، کل هزینه به طور طبیعی کم نخواهد بود.
از نظر نویسنده این دو طرح بسیار فنی هستند و نحوه انتخاب بستگی به محیط استفاده خاص شما دارد. برای صحنه ای که تنها یک بخش از ویدئو بارها مانند سالن فروش پخش می شود، همجوشی نرم کافی است، در حالی که مرکز فرماندهی و سالن گزارش باید از همجوشی سخت در یک محیط پیچیده استفاده کنند که نیاز به دستگاه های متعدد و تعویض ویدئویی متعدد دارد.
