اتصالات و مزایای AMOLED، PMOLED و OLED چیست؟ همانطور که صفحه نمایش برای محصولات الکترونیکی اهمیت بیشتری پیدا می کند، شرکت ها به تدریج سرمایه گذاری خود را در صفحه نمایش افزایش داده اند. در حال حاضر، سه فناوری امیدوارکننده صفحه نمایش PMOLED، OLED و AMOLED هستند. به عنوان مثال تلفن های همراه را در نظر بگیرید. دستگاه های اصلی نمایشگر فعلی تلفن های همراه، پنل های LCD هستند. با این حال، فناوری جدید AMOLED در بسیاری از تلفن‌های همراه{0} رده بالا استفاده شده است. بسیاری از دست اندرکاران صنعت بر این باورند که در چند سال آینده به جریان اصلی صفحه نمایش تلفن همراه تبدیل خواهد شد. ویژگی های OLED، ارتباط و تفاوت بین PMOLED و AMOLED چیست و چه مزیت هایی دارد؟ این مقاله یک به یک شرح داده خواهد شد.
دو شاخه فنی اصلی OLED: PMOLED و AMOLED
ویژگی های صفحه نمایش OLED عبارتند از خود-درخشندگی، کنتراست بالا، مصرف انرژی کم، وزن سبک، ضخامت نازک و غیره. به آن فناوری نمایشگر نسل بعدی می گویند. با توجه به روش رانندگی، OLED را می توان به دو نوع رانندگی فعال (AMOLED) و رانندگی غیرفعال (PMOLED) تقسیم کرد.
هر پیکسل AMOLED مجهز به یک TFT (Thin Film Transistor) با سوئیچ است و روش رانندگی آن برای دستیابی به روشنایی بالا، وضوح بالا، عملکرد رنگ بالا و مصرف انرژی پایین آسان تر است. این نوع پانل به طور گسترده در لوازم الکترونیکی مصرفی استفاده می شود. PMOLED ساختار ساده ای دارد، فرآیند تولید آسان است، هزینه ساخت را می توان به طور موثر کاهش داد و سرعت پاسخ بسیار سریع است. پتانسیل زیادی برای توسعه دستگاه‌های میکرو{0}}نمایشگر ساده دارد. PMOLED مشکلات مصرف برق زیاد و کاهش طول عمر را خواهد داشت و اندازه محصول به حدود 5 اینچ محدود شده است.
ارتباط، تفاوت، مزایا و معایب PMOLED و AMOLED
هر دو PMOLED و AMLED متعلق به OLED هستند. تفاوت در روش رانندگی است. PMOLED دیود الکترولومینسانس آلی ماتریس غیرفعال نیز نامیده می شود. PMOLED و STN LCD اصول انتشار نور مشابهی دارند. AMOLED دیود الکترولومینسانس فعال آلی نیز نامیده می شود. AMOLED دیود الکترولومینسانس فعال آلی نیز نامیده می شود. درست مثل ال سی دی TFT.
PMOLED به سادگی یک ماتریس با کاتدها و آندها تشکیل می دهد و پیکسل های موجود در آرایه را به روشی اسکن روشن می کند. هر پیکسل در حالت پالس کوتاه کار می کند تا نور با روشنایی بالا فوری منتشر کند. این مزیت ساختار ساده است و می تواند به طور موثر هزینه های تولید را کاهش دهد. با این حال، ولتاژ محرک بالا باعث می‌شود PMOLED برای پانل‌های-بزرگ و وضوح{1} نامناسب باشد، که با توسعه فعلی متفاوت است.
AMOLED از ترانزیستورهای لایه نازک مستقل برای کنترل هر پیکسل استفاده می کند. هر پیکسل می تواند به طور پیوسته و مستقل نور ساطع کند. می‌توان آن را با-پلی سیلیکون یا اکسید TFT با دمای پایین هدایت کرد. مزایا ولتاژ پایین حرکت و عمر طولانی المان‌های ساطع کننده نور است. با این حال، هزینه بالا و فرآیند تولید پیچیده تر است و کنترل هزینه دشوارتر است.
PMOLED برای نمایش تصاویر پویا مناسب نیست، زیرا سرعت پاسخگویی نسبتاً پایین است، اما انرژی بسیار کارآمد است-. AMOLED با سرعت پاسخگویی سریع مشخص می شود و می توان از آن برای-پنل های تلویزیون با اندازه بزرگ استفاده کرد. عیب آن این است که انرژی زیادی مصرف می کند.
ارتباط و تفاوت بین AMOLED و OLED
اگرچه LED ها در زندگی روزمره نیز رایج هستند، اما در صفحه نمایش، اندازه هر LED بسیار کوچک است و به سه گروه پیکسل فرعی قرمز، سبز و آبی تقسیم می شود و سپس رنگ های مختلف را تشکیل می دهد. ترتیب پیکسل‌های فرعی این روش بر کل جلوه نمایش نیز تأثیر می‌گذارد. O در AMOLED مخفف Organic است که "ارگانیک" است. به بیان ساده، یک سری از مواد لایه نازک آلی بین الکترودهای مثبت و منفی برای رسیدن به هدف انتشار نور استفاده می شود. AM مخفف Active Matrix است که نسبت به Passive Matrix است و به روش رانندگی هر پیکسل OLED اشاره دارد.
در ماتریس غیرفعال، کنترل هر پیکسل از طریق یک شبکه الکترود پیچیده انجام می شود، به طوری که شارژ و دشارژ یک پیکسل مشخص می شود. به طور کلی، روش کنترل ماتریس غیرفعال نسبتا کند است و دقت کنترل کمی کمتر است. برخلاف Passive Matrix، Active Matrix مجهز به TFT و لایه خازنی بر روی هر LED است، به طوری که وقتی یک ردیف خاص و یک ستون خاص برای فعال کردن پیکسل متقاطع انرژی می‌دهند، لایه خازنی در پیکسل می‌تواند بین دو بار تازه‌سازی تازه‌سازی شود. حالت شارژ را حفظ کنید تا به کنترل انتشار نور پیکسل سریع‌تر و دقیق‌تر برسید.
OLED همچنین به عنوان الکترو{0}}نمایشگر لیزری آلی و نیمه رسانای نور آلی- شناخته می‌شود. این یک نوع متفاوت از اصل انتشار نور-از نمایشگر کریستال مایع است. مزیت اصلی صفحه نمایش OLED قابلیت کنترل بالای پیکسل ها است. برای دستیابی به خلوص بیشتر، هر پیکسل را می توان به طور مستقل تغییر داد. مشکی و کنتراست بالاتر. علاوه بر این، خاموش کردن پیکسل های غیر ضروری هنگام نمایش تصاویر نیز می تواند مصرف انرژی را کاهش دهد. از آنجایی که لایه های داخلی ماژول صفحه نمایش کمتر است، عبور نور نیز بهتر است، که برای دستیابی به روشنایی بالاتر و زاویه دید گسترده تر مفید است.
صفحه نمایش های OLED را می توان بسیار نازک ساخت که برای دستگاه های تلفن همراه مانند تلفن همراه بسیار مناسب است. به دلیل عدم وجود لایه نور پس زمینه سخت و بلوغ بسترهای پلاستیکی انعطاف پذیر، OLED ها همچنین مزایای زیادی در صفحه نمایش های انعطاف پذیر دارند که به دستگاه های تلفن همراه آینده حتی دستگاه های پوشیدنی که امکانات بیشتری را در فرم ایجاد می کنند، می دهد.
AMOLED متعلق به OLED است، اما عکس آن درست نیست. به زبان ساده، فناوری OLED شامل PMOLED و AMOLED است. PMOLED به یک صفحه پشتی TFT نیاز ندارد، اما اندازه آن را نمی توان بزرگ کرد. AMOLED را می توان در اندازه بزرگ ساخت. PMOLED عمدتاً در تلفن‌های همراه دو صفحه{0} اولیه وجود دارد که برای صفحه‌نمایش‌های خارجی کوچک استفاده می‌شود و تلویزیون‌های همراه کنونی همگی از فناوری AMOLED استفاده می‌کنند.
AMOLED یک دیود نور آلی فعال-است. نه تنها نیاز به اضافه کردن سیگنال برای کار دارد، بلکه به یک منبع نقطه ای اضافی نیز نیاز دارد تا دیود به حالت کار برسد. در این زمان، سیگنال را روشن می کند یا روشن نمی کند. بسته. برای استفاده از یک قیاس نامناسب، مانند تلویزیون عمل می کند. شما یک سیگنال کابل را به آن وصل می کنید، اما نمی توانید آن را ببینید. فقط زمانی می توانید آن را تماشا کنید که آن را روشن کنید. اما فقط برق، بدون سیگنال کابل، و بدون برنامه برای تماشا.
از نقطه نظر ساختاری، OLED اساساً یک لوله دو مرحله‌ای-و AMOLED یک لوله سه-مرحله‌ای یا تعداد زیادی از ترانزیستورها است که به طور مشترک یک نقطه انتشار- نور را هدایت می‌کنند.
ارتباط و تفاوت بین PMOLED و OLED
PMOLED مخفف OLED ماتریس غیرفعال است که به نحوه کنترل (یا رانندگی) نمایشگر مربوط می شود. صفحه نمایش PMOLED یک طرح کنترل ساده است که در آن شما هر ردیف در صفحه نمایش را به نوبه خود کنترل می کنید. لوازم الکترونیکی PMOLED حاوی خازن های ذخیره سازی نیستند، بنابراین پیکسل های هر ردیف در بیشتر موارد خاموش می شوند. برای جبران این، باید از ولتاژ بیشتری استفاده کنید تا آنها را روشن تر کنید.
مزیت PMOLED این است که فرآیند ساده تر و ساختار آن ساده است. نقطه ضعف این است که افزایش اندازه پانل دشوار است. برای حفظ روشنایی کل پنل، باید روشنایی هر پیکسل را افزایش داد و جریان کاری را افزایش داد که باعث کاهش طول عمر دستگاه OLED و دشواری کنترل درایو جریان می شود.
مشکلاتی که AMOLED در مسیر محبوبیت با آن مواجه است
در مقایسه با PMOLED، از آنجایی که AMOLED مزایای آشکارتری دارد، عملی‌تر و سریع‌تر رایج می‌شود و به فناوری OLED اصلی تبدیل شده است که ویژگی‌های-صرفه‌جویی در انرژی،-بسیار نازک و انعطاف‌پذیر را به ارث می‌برد. مواد OLED، اما در حال حاضر در حال توسعه و نابالغ است.
مشکلات صنعتی شدن AMOLED شامل سه جنبه عمده است. طول عمر مواد درخشان OLED آبی حل نشده است، که بر عمر کلی صفحه نمایش تأثیر می گذارد. همچنین مشکلات زیادی در مورد رنگ صفحه نمایش وجود دارد. ضرر هزینه نیز دشواری فعلی است. .
دلایلی که کاربران از AMOLED شکایت می کنند عبارتند از اینکه بازتولید رنگ به خوبی صفحه نمایش IPS نیست، گرافیک روی صفحه نمایش متراکم و زیبا، بیش از حد پر است، و رنگ ها کاملا مبتذل هستند و غیره. با این حال، مردم هنوز هم هستند. نسبت به این فناوری خوشبین است.
هر دو OLED و AMOLED به عنوان-نسل بعدی فناوری‌های صفحه نمایش شناخته می‌شوند که به آسانی محبوبیت پیدا می‌کنند. Samsung Electronics، Samsung SDI، LG و Philips همگی به این فناوری جدید نمایشگر اهمیت زیادی می دهند. شرکت‌های داخلی مانند Tianma Microelectronics، BOE، Visionox، و Huaxing Optoelectronics، Hongshi و غیره نیز فعالانه در حال استقرار هستند و چشم‌اندازها بسیار گسترده است. با اضافه شدن شرکت های داخلی، ممکن است "فقدان هسته ها و صفحه نمایش کمتر" چین تغییر کند.
