یادداشت سردبیر: یک بار در سال، "دو جلسه" در پکن آغاز شد. افکار عمومی در اینجا جمع می شوند و تشعشعاتی را به همه جهات تشکیل می دهند.
به نظر می رسد «دو جلسه» از مردم عادی دور است، اما در واقع با همه ارتباط نزدیکی دارند. زیرا موضوعات «دو جلسه» تمام جنبه های زندگی اجتماعی را در بر می گیرد و تأثیر قابل توجهی بر کار و زندگی همه خواهد داشت. ما سعی خواهیم کرد تأثیرات گسترده «دو جلسه» را از منظر حقوق بازنشستگی، حاکمیت قانون، نوآوری و توسعه هماهنگ پکن، تیانجین و هبی تفسیر کنیم. این پنج جنبه همچنین لحن اصلی عادی جدید آینده پکن را تشکیل می دهند.
در شرایط عادی جدید، حفاظت از محیط زیست بخشی است که نمی توان آن را به هر حال دور زد. مدت هاست که هزینه حفاظت از محیط زیست پنهان مانده است که ما را نگران می کند که وقتی هزینه حفاظت از محیط زیست صریح شد، سربار توسعه اقتصادی ما شود. اما اگر نقش تعیین کننده بازار را به طور کامل بازی کنیم، حفاظت از محیط زیست نیز می تواند از طریق "دست نامرئی" به یک تجارت بزرگ تبدیل شود.
از «اول آلودگی، بعد حکومت» تا «پیروزی به نام عقب نشینی وجود دارد»، مدل توسعه به قیمت فداکاری مقدر است که از صحنه تاریخ خارج شود. تغییر از "چه کسی آلوده می کند، چه کسی کنترل می کند" به "چه کسی آلوده می کند، چه کسی می پردازد" یک پیشرفت بزرگ در مدل حاکمیت محیطی است. چه در حرفه‌ای بودن کنترل آلودگی یا کنترل‌پذیری نظارت، این گرایش عمومی است که مکانیسم‌های بازار را معرفی کرده و مدیریت{0}}حزب ثالث را ارتقاء دهد. "نظرات شورای دولتی در مورد اجرای-حکمیت حزب ثالث آلودگی محیط زیست" چند روز پیش منتشر شد، که اصول پرداخت آلاینده، عملکرد بازار-و راهنمایی و ترویج دولت را بیشتر روشن کرد. در آینده قابل پیش‌بینی، حیات سرمایه اجتماعی برای ورود به بازار کنترل آلودگی بیشتر تحریک خواهد شد و تجارت بزرگ حفاظت از محیط زیست واقعاً درهای خود را باز خواهد کرد.
