دسته ۱: معمولاً به تجهیزات پزشکی اطلاق می شود که می توانند سطح ایمنی و عقلانیت آن را از طریق مدیریت روتین تضمین کنند؛
دسته دوم: معمولاً به تجهیزات پزشکی اطلاق می شود که سطح ایمنی، عقلانیت یا باید کنترل شوند؛ A. تجهیزات تشخیصی ECG: الکتروکاردیوگرافی تک سربی, الکتروکاردیوگرافی چند سربی, الکتروکاردیوگرافی جنین, الکتروکاردیوگرافی برداری, و غیره; ب. EEG تجهیزات تشخیصی: دستگاه EEG, متر مقاومت در برابر مغز, تجزیه و تحلیل موج مغز, EEG زمان واقعی ضبط تجزیه و تحلیل, و غیره; ج- تجهیزات پایش غیر تهاجمی: مانیتور بیمار، مانیتور گاز بیضه، مانیتور عملکرد تنفسی و غیره.
دسته سوم: معمولاً به بدن کاشته شده انسان اطلاق می شود که برای حمایت و حفظ ارزش زندگی برای مدت طولانی مناسب است. برای بدن انسان نامشخص و خطرناک است و سطح ایمنی و عقلانیت آن باید به شدت کنترل شود. دستگاه های ایمنی برای کمک های اولیه و درمان قلب: مانند ضربان سازهای قلبی، ضربان سازهای دفیبریلاسیون قلبی و .b. ابزارهای الکتروفیزیولوژیک تهاجمی: مانند سیستم های نظارت تهاجمی بیمار، نظارت بر فشار داخل .c. جراحی فرکانس بالا و تجهیزات مکانیکی الکتروکواگولاسیون: مانند چاقوی الکتریکی با فرکانس بالا، دستگاه جراحی لوزه با فرکانس بالا، ترموکواگولاتور کنترل دمای فرکانس رادیویی و غیره.
