TFT-LCD یک صفحه نمایش کریستال مایع از نوع ترانزیستور لایه نازک است که"رنگ واقعی" نیز نامیده می شود. (TFT). کریستال مایع TFT مجهز به یک سوئیچ نیمه هادی برای هر پیکسل است و هر پیکسل را می توان به طور مستقیم توسط یک پالس نقطه کنترل کرد، بنابراین هر گره نسبتا مستقل است و می تواند به طور مداوم کنترل شود، که نه تنها سرعت پاسخ نمایشگر را بهبود می بخشد، بلکه همچنین می تواند علامت رنگ نمایشگر را با دقت کنترل کند، رنگ کریستال مایع TFT را واقعی تر کند. صفحه نمایش کریستال مایع TFT دارای ویژگی های روشنایی خوب، کنتراست بالا، حس سلسله مراتبی قوی و رنگ های روشن است، اما از معایب مصرف برق نسبتا بالا و هزینه بالا نیز برخوردار است.
ترانزیستورهای لایه نازک نوعی ترانزیستور اثر میدان لایه نازک و یکی از صفحه نمایش های کریستال مایع ماتریس فعال هستند. می تواند"فعالانه" هر پیکسل جداگانه روی صفحه را کنترل کنید، که می تواند زمان پاسخگویی را تا حد زیادی بهبود بخشد. به طور کلی، زمان پاسخ TFT نسبتا سریع است، حدود 80 میلی ثانیه، و زاویه دید بزرگ است، به طور کلی به حدود 130 درجه می رسد.
روش تبدیل قطبیت صفحه نمایش TFT LCD:
ولتاژ محرک مولکول های کریستال مایع را نمی توان در یک مقدار مشخص ثابت کرد، در غیر این صورت، با گذشت زمان، مولکول های کریستال مایع قطبی شده و به تدریج خواص نوری خود را از دست می دهند. بنابراین، لازم است ولتاژ محرک مولکول های کریستال مایع را قطبی کنیم تا از تخریب ویژگی های مولکول های کریستال مایع جلوگیری شود. این مستلزم آن است که ولتاژ نمایشگر در LCD را می توان به دو قطب تقسیم کرد، یکی قطب مثبت و دیگری قطبیت منفی. هنگامی که ولتاژ الکترود نمایشگر بیشتر از ولتاژ الکترود معمولی باشد، به آن قطب مثبت می گویند. زمانی که ولتاژ الکترود نمایشگر کمتر از ولتاژ الکترود معمولی باشد، قطبیت منفی نامیده می شود. خواه قطبیت مثبت باشد یا قطبی منفی، مجموعه ای از مقیاس های خاکستری با روشنایی یکسان وجود خواهد داشت، بنابراین وقتی قدر مطلق اختلاف فشار بین لایه های شیشه ای بالا و پایین ثابت شد، مقیاس های خاکستری نمایش داده شده دقیقاً یکسان هستند. با این حال، در این دو مورد، جهت چرخش مولکولهای کریستال مایع کاملاً مخالف است، که میتواند از آسیب مشخصه ناشی از جهت چرخش مولکولهای کریستال مایع که همیشه در یک جهت ثابت هستند، جلوگیری کند. چهار روش متداول تبدیل قطبی وجود دارد که عبارتند از: وارونگی فریم به فریم، برگشت خط به خط، برگشت ستون به ستون و معکوس نقطه به نقطه.
برای روش وارونگی فریم به فریم، در یک فریم، تمام نقاط مجاور در کل صفحه دارای قطبیت یکسان هستند، در حالی که فریم های مجاور دارای قطبیت های متفاوتی هستند. برای روش وارونگی خط به خط، آنها قطبیت یکسانی در یک خط دارند. قطبیت، اما قطبیت ردیف های مجاور متفاوت است. برای حالت وارونگی ستون به ستون، قطبیت همان ستون یکسان است، اما قطبیت ستون های مجاور متفاوت است. برای حالت وارونگی نقطه به نقطه، هر نقطه در مجاورت نقاط بالا، پایین، چپ و راست قطبیت های متفاوتی دارند.
در حال حاضر، اکثر صفحه نمایش های LCD رایج رایانه های شخصی، تبدیل قطبیت نقطه به نقطه را اتخاذ می کنند. چرا؟ دلیل آن این است که کیفیت نمایش وارونگی نقطه به نقطه بسیار بهتر از سایر روش های تبدیل است. جدول زیر مقایسه عملکرد چهار حالت تبدیل قطبی را فهرست می کند: فریم به فریم، سطر به ردیف، ستون به ستون و نقطه به نقطه.
