با این حال کاستی های دستگاه های پوشیدنی فعلی نیز آشکار است. به عنوان مثال، جمع آوری داده ها نمی تواند یک راه حل کامل ارائه دهد. پس از جمع آوری داده های شخصی، تنها داده ها را بر روی سطح نمایش می دهد، و نمی تواند راه حل هایی مانند رژیم غذایی و زندگی روزمره ارائه دهد. تنگنای توسعه باتری فعلی نیز امکان سنجی عملکردهای بیشتر دستگاه های پوشیدنی را محدود می کند. به منظور دیدار با عمر باتری اکثر دستگاه های پوشیدنی در بازار، آن را بیشتر از سازش بین قابلیت ها و سخت افزار است، و از نتایج را ببینید، سازش بر روی سخت افزار تنها می تواند عمر باتری دستگاه های پوشیدنی را برای چند روز افزایش دهد. در مقایسه با عمر باتری دستگاه های ساعت سنتی، که می تواند نیم سال تا چند سال طول بکشد، دستگاه های پوشیدنی قبل از شکستن تکنولوژی باتری، تجارت بین عملکرد و عمر باتری دارند. این یک مشکل بزرگ است. خلاصه اینکه دستگاه های پوشیدنی هنوز راه درازی در پیش دارند.
بنابراین، نویسنده معتقد است که دستگاه های پوشیدنی باید بر حمایت از داده های بزرگ برای رسیدن به توابع کامل تکیه کنند و در حال حاضر تنها غول هایی مانند گوگل، مایکروسافت، و آلیبابا می توانند به جمع آوری داده های بزرگ دست یابند، به این معنی که تولیدکنندگان پوشیدنی می خواهند به بهبود عملکردی محصول دست یابند ممکن است تنها از طریق همکاری با این غول ها و تکیه بر داده های بزرگ برای رسیدن به بهبود عملکردی دستگاه های پوشیدنی به دست شوند. همانطور که برای تجربه عمر باتری، من معتقدم که آن را چند سال طول خواهد کشید برای رسیدن به دستیابی به موفقیت. جنبه هنوز چندان بالغ نشده است، بنابراین همه باید همچنان صبر کنند و ببینند، کورکورانه شروع نکنید، اما مسلم است که پس از حل عملکرد و تجربه استقامت، دستگاه های پوشیدنی در آینده به ضرورت هایی برای افرادی مانند تلفن های هوشمند تبدیل خواهند شد.
